Polska może się pochwalić na razie jednym tego typu domem. Jest skromny, nie dużych wymiarów (150 m2 plus piwnica), przez co wiele miejsca nie zajmuje. Wykończono go oszczędnie. Zrezygnowano z użycia drogich materiałów, a za zaoszczędzone pieniądze zakupiono nowoczesne instalacje, grube izolacje oraz okna o ponadnormatywnych parametrach.

Miejsce erekcji wybrano tak, żeby spełniało pierwszą zasadę domu pasywnego: właściwe położenie budynku względem stron świata. Dom ufundowano na osi wschód-zachód. Dzięki temu widzi południe i światło słoneczne dociera do domu w najlepszy możliwy sposób. Od tej strony nie stoi ponadto żaden budynek ani drzewo, nic więc nie rzuca cienia. Przede wszystkim jednak elewacja jest przeszklona.

Na dachu znajduje się sześć kolektorów słonecznych. Północna ściana posiada jedynie nieliczne, małe otwory. Na tej stronie znajduje się główne wejście do domu, a także podjazd z garażem.

Spełniono także inne założenie domu pasywnego: dla uzyskania zamierzonego efektu energetycznego, bryła powinna być zwarta, o prostym obrysie i ścianach zewnętrznych o niewielkiej powierzchni. Pasywny budynek mieszkalny to prostopadłościan o zwykłym dwuspadowym dachu. Jedynym dostępnym urozmaiceniem są tu uskoki ścian szczytowych. Poprawiają warunki nasłonecznienia w środku domu. Wybór takiego kształtu jest konsekwencją poszukiwań najlepszych warunków korzystania z ciepła słonecznego.

Wewnątrz budynku zadbano o odpowiedni rozkład pomieszczeń. Przy ścianie północnej znalazły się wszelkie pomieszczenia pomocnicze, a przy południowej – dzienne. Od północy parter współtworzą część wejściowa, schody i łazienka. Reszta pomieszczeń tej kondygnacji oświetlana jest światłem południa. Znajdziemy tu pokój dzienny z jadalnią, kuchnię oraz sypialnię. Dom nie posiada przedpokoju, ani innego przedsionka. Otwartym holem wchodzi się do pokoju dziennego i jadalni. Pokój dzienny zaprojektowano w wysuniętej części domu. On też przechodzi w taras. Urozmaiceniem sypialni oraz kuchni są narożne okna, a także niewielkich rozmiarów, osłonięte częściowo tarasy. Poddasze zapewnia miejsca na trzy sypialnie. Znajdziemy tam również dużą łazienkę oraz garderobę.

System ogrzewania i wentylacji domu pasywnego składa się z urządzeń o gabarytach wymagających dużej przestrzeni. Tym samym pomieszczenie techniczne ulokowano w sporych wymiarów części piwnicznej. W pozostałej części piwnicy zlokalizowano z kolei wszystkie pomieszczenia pomocnicze, schowki, pralnię i domową siłownię.

Dla prawidłowego działania wentylacji mechanicznej, budynek musi być absolutnie szczelny. Dom nie posiada komina, tym samym pozbawiony jest również kominka. Powietrze wewnątrz jest optymalnej jakości, mimo że dom jest szczelny, a okna zamknięte. Otwierając okna, nie korzystamy w pełni z wentylacji mechanicznej. Wnętrze budynku chronią od nadmiaru słońca elektrycznie sterowane, zewnętrzne żaluzje. Dom pasywny pochłania każdy promień. Wykorzystuje następnie jego ciepło. Ściany są masywne na tyle, że potrafią umiejętnie skumulować je za dnia by oddać w nocy. Na wypadek niewielkiej ilości słonecznych dni, zwłaszcza w zimie, zawsze można włączyć dodatkowe tradycyjne ogrzewanie.

Dom nie został zaopatrzony w mostki termiczne. Słupy międzyokienne znajdują się wewnątrz budynku. Balkony wsparto na własnej konstrukcji, odciążającej dom. Ściany postawiono z bloczków Fortis – pustaków keramzytobetonowych o profilowanej wkładce styropianowej. Współczynnik U ściany ~ 0,1 W/(m2*K). Warstwa nośna grubości 36 cm, ocieplona jest od zewnątrz styropianem o warstwie grubości 15 cm. Grubość ściany piwnicznych wynosi 53 cm. Piwnicę nakryto stropem z płyty betonowej grubości 25 cm. Od spodu natomiast ocieplono ją identycznych wymiarów warstwą wełny mineralnej. Warstwa 30 cm tej samej wełny ociepla również dach domu..

Budynek wyposażono w okna trzy-szybowe posiadające certyfikat o współczynniku przenikania ciepła U = 0,77 W/(m2*K). Okna narożne posiadają profile z ociepleniem w narożnikach. Ich szczelność jest zapewniona dzięki wykorzystaniu w miejsce uszczelek specjalnym fartuchów. Podczas budowy szczególną uwagę zwracano na precyzyjne wykonanie wszelkiego rodzaju łączeń. Dla uzyskania optymalnej szczelności, posłużono się specjalnymi taśmami do klejenia folii dachowej, wykorzystano kleje i otuliny, a do uszczelniania ścian w miejscach przejść rur także specjalne masy.

Źródło: muratordom.pl

Kolejnym problemem jest woda. Nasza posadzka nigdy nie będzie całkowicie nieprzepuszczalna. Dla ochrony płyty balkonowej przed korozją w postaci kruszenia i pękania jej struktury, pod płytkami musimy umieścić specjalną warstwę uszczelniająca. Dodatkowo powinniśmy zadbać o właściwe nachylenie.

Montaż fliz rozpoczynamy od wyczyszczenia płyty balkonu z widocznych zabrudzeń oraz warstwy mleczka cementowego. Najprzydatniejszym narzędziem przeznaczonym do tego typu robót wydaje się być stalowa szczotka. W następnej kolejności podłoże nasze odkurzamy i obficie skrapiamy wodą.

Do połączenia zaprawy z betonem balkonu używamy pędzla. Przy jego pomocy nanosimy cienką warstwę kontaktową. Składa się ona tradycyjnie z zaprawy i odpowiedniej ilości emulsji. Na jeszcze świeży kontakt, nakładamy odpowiednio rozrobioną zaprawę szybko twardniejącą i wykonujemy z niej szychtę o nachyleniu 2-2,5% w kierunku na zewnątrz. Gdy zaprawa stężeje, zacieramy jej powierzchnię pacą.

Twardnienie wymaga około 3 dni. W tym czasie nie możemy dopuścić do zbyt szybkiego przesychania zaprawy. Regularnie zwilżamy ją wodą i przykrywamy folią.

Kolejnym krokiem jest zabezpieczenie obrzeży płyty balkonowej. Wykonujemy je obróbkami z blachy ocynkowanej, montowanymi przy pomocy kołków rozporowych. Następnie, z dwuskładnikowej zaprawy, kładziemy warstwę chroniącą balkon przed wodą. Po wymieszaniu nanosimy zaprawę na wykonany uprzednio spadek. Czynność wykonujemy pędzlem. Przyczepność zaprawy dwuskładnikowej do obróbek blacharskich umożliwimy sobie żywicą epoksydową z piaskową posypką. Kiedy naniesiona żywica wyschnie nadmiar piasku powinniśmy usunąć. Na styku zaprawy z blachą i ścianą umieszczamy elastyczną taśmę. Po około 3 godzinach nakładamy drugą warstwę uszczelnienia. Pierwsza powinna być w tym czasie jeszcze wilgotna. Świeżą szychtę zaprawy dwuskładnikowej musimy zabezpieczyć przed deszczem.

Zanim przystąpimy do układania płytek, zaplanujmy ich właściwe rozmieszczenie. Przy krawędziach zewnętrznych naszych balkonów układamy całe płytki. Docinamy jedynie te spośród nich, którym przyszło kolidować ze słupkami barierki. Miejsca połączeń ze ścianą osłaniamy cokolikiem z płytek ciętych na pół.

Pierwszą ceramikę możemy zacząć kłaść po około 3 dniach. Wówczas uszczelnienie całkiem już powinno stwardnieć. Do klejenia stosujemy uelastycznioną zaprawę klejącą o konsystencji plastycznej lub ciekłej. Stosując tę pierwszą, terakotę naszą mocujmy tzw. metodą kombinowaną. Zaprawę nakładamy na podłoże pacą zębatą oraz smarujemy flizy od spodu. Metoda ta zapobiega powstawaniu pustek pod płytkami. Inaczej pracujemy z zaprawą klejącą o konsystencji ciekłej. Nie smarujemy płytek. Nanosimy ją wyłącznie na podłoże.

Po ułożeniu płytek na zaprawie plastycznej będziemy mogli przystąpić do spoinowania. Przed zabiegiem dajemy jednak klejowi związać warstwy. Zaprawa plastyczna wymaga odczekania około 2 dni. Tymczasem jej ciekła alternatywa jest gotowa już po 6 godzinach. W spoinowaniu używamy uelastycznionej zaprawy półpłynnej. Wylewamy ją na terakotę i rozprowadzamy przy pomocy pacy gumowej. Po około 15 minutach, zbieramy wilgotna gąbką nadmiar zaprawy. Wyschniętego osadu pozbywamy się przecierając flizy suchą szmatką. Połączenia płytek z cokolikiem oraz przy słupkach uszczelniamy silikonem.

Źródło: muratordom.pl

• Generalne wykonawstwo robót inwestycyjnych
• Kompleksowa budowa pod klucz
• Budowa obiektów biurowych, prywatnych, usługowych jak i użyteczności publicznej
• Modernizacja i remonty obiektów z zakresu budownictwa
• Modernizacja i remonty obiektów przemysłowych i usługowych
• Zabudowa w systemie ” suchych tynków ” – ściany i sufity
• Montaż sufitów podwieszanych, panelowych, aluminiowych
• usługi posadzkarskie i glazurnicze
• Roboty tynkowe w zakresie tynków tradycyjnych i gipsowych
• Tapetowanie i roboty malarskie
• Docieplenia elewacji zewnętrznych
• Wykonywanie konstrukcji i pokryć dachowych
• budowa dróg, placów i chodników z kostki brukowej
• Wykonanie małej architektury i urządzanie terenów zielonych – najlepiej z autorskim projektem zagospodarowania przestrzeni
• Inne prace ( w tym porządkowe) i usługi budowlane
• Usługi transportowe
• praca powinna być wykonana rzetelnie, bez zbędnych opóźnień i wg ustalonego harmonogramu prac

Jednym słowem istotne jest znalezenie takiej firmy ,która zapewni komplesowe wykonanie zleconej im przez nas usługi. Fakt, iż firma zajmie się naszą inwestycją od A do Z zaoszczędzi nam masę cennego czasu, który możemy poświęcić na rzeczy bardziej dla nas istotne jak załatwianie niezbędnych formalności lub (jeżeli prowadzimy firmę) szukanie nowych rynków zbytu (klientów). Ważne jest żeby te firmy, oprócz szerokiego wachlarza usług oferowały w swej pracy materiały najwyższej jakości, prezentujących najnowsze technologie.Także, moi drodzy ,wybór niestety nie będzie prosty – bo jak to w życiu bywa – przy tylu istotnych czynnikach – ciężko będzie się zdecydować.

ekipa budowlana

I tutaj docieramy do „zjawiska” charakteryzującego tą branżę z którą będziemy walczyć (lub nie) i … chyba nie wygramy. Mam na mysli kwestię abstynencji alkoholowej w pracy. Niestety, raczej nie bedzie nam dane otrzymanie informacji czy ekipa jest spożywająca czy też nie. A szkoda- ponieważ wiadomo jaki ma to wpływ na czas wykonania inwestycji jak i na nasze nerwy. Wielokrotnie zastanawiałem się jak i czy z tym „zjawiskowym” „zjawiskiem” można walczyć. Niestety, z przykrością muszę stwierdzić że istnieje przyzwolenie na alkoholizowanie się budowlańców na terenie budowy. Część klientów – z braku dalszych sił na to budowlano-alkoholowe „neverending story” przymyka oka a nawet (i to nie są skrajne przypadki) sponsoruje kilka „browarów” ekipie mając nadzieję, że „ekipa” weźmie się do kupy robiąc w końcu to co do nich należy. Nie sądzicie czy jest to dosyć dziwne, że jest branża w której można legalnie odurzać się. Jak słodko! Fajny rodzynek w wolnorynkowym cieście. Jedyny plus tego taki że „chłopaki” nie strajkują pod sejmem (może właśnie dlatego ? nie wiem). Z taką sytuacją miałem doczynienia dwukrotnie ( z czego jednego doświadczam na bieżąco).

O pierwszym nie będę się rozpisywał ponieważ łączy się to z moim osobistym bólem serca – ale podziele się jaki był efekt w tym przypadku. W stosunku do brygady remontowej spozywającej alkohol zastosowałem szantaż emocjonalny bezpośrednio na „majstra”, który to przeniósł się wprot proporcjonalnie na członków ekipy. Jednym słowem „budowlańcy” okazują współczucie, trzeba tylko umiejętnie ich podejść. Dobrze żeby historia była „heartbreaking” (w moim tłumaczeniu chwytająca za serce), w miarę możliwości na tyle realna żeby „majster” poczuł w sobie człowieka. Najlepiej jak historia jest 100 procent prawdziwa- wtedy my tez jestesmy autentyczni, nas przekaz no a zamierzony efekt – skuteczny. Jak nie macie czegoś „prawdziwego” musicie puścic wodze fantazji i zaczarować budowlanego delikwenta.

Niestety, walka z budowlańcami wraca jak bumerang. Obecnie mam w kamienicy remont a dokładnie jest robiona dobudówka. Pomijam niedogodności pod tytułem kurz, piach, okresowe zalewanie mieszkania (naszczęscie nie mojego), stukanie, pukanie, i moje ulubione – wiercenie. Zdaje sobię sprawę że jest to nieuniknione podczas każdego remontu, natomiast to co mnie irytuje to brak porozumienia z budowalńcami. Przez ostatnie pare miesięcy każdy kolejny dzień wyglądał tak samo: ok 7 rano zaczyna się stukanie, pukanie i wiercenie i trwa do ok 9 po czym do końca dnia roboczego tj do ok 17 była cisza. Zastanawiałem się co jest grane i czy jest możliwość zamiany pory wiercenia z porą ciszy. Rozmowa niestety nie odniosła skutku – usłyszałem: Panie, nie zawsze się tak da, czasem trzeba rano powiercić, ale dobrze postaramy się tak rano nie zaczynać. Spokojny o mój piękny poranny sen wróciłem do domu. Niestety po 1-2 dniach spokoju wrócił horror wiertarki. Prośba nie odniosła skutku – po paru dniach dowiedzialem sie dlaczego. Okazało sie bowiem, że ekipa wierci rano ,ponieważ popołudniu w magiczny sposób traci tą umiejętność . Efekt jest tego taki, że nie da sie dogadać z ekipą rano (bo wiercą i trzeźwieją i dlatego lepiej im nie przeszkadzać ) ani popołudniu ( bo są już pijani). Może są chorzy, może jest im zimno, nie wiem. Możecie mowić: nie pracował na budowie to nie wie jak jest. Fakt, nie pracowalem i nie wiem jak to jest. Uważam natomiast, że nie powinno się dawać w czuba w jakiejkolwiek pracy. Mamy pracować ku swoim i klienta zadowoleniu. Boli mnie,że istoty myślące przprawiają mnie o nerwicę żołądka, nie gorzej niż te niemyślące.

Moje marzenie to normalny, ludzki układ z ekipą budowlaną. Myślę że jeszcze trzeba trochę poczekać aż dotrze do budowlańców jak potrafią zatruć życie człowiekowi. Czasem marzenia się spełniają. W tym przypadku mam nadzieję że prędko się ziszczą.