Poradnik budowlany

Balkon to miejsce bardzo wrażliwe. Duże wahania temperatur i zmienne obciążenia towarzyszą mu na co dzień. Z tej racji, do mocowania i spoinowania płytek ceramicznych na naszych balkonach powinniśmy stosować materiały uelastycznione.

Kolejnym problemem jest woda. Nasza posadzka nigdy nie będzie całkowicie nieprzepuszczalna. Dla ochrony płyty balkonowej przed korozją w postaci kruszenia i pękania jej struktury, pod płytkami musimy umieścić specjalną warstwę uszczelniająca. Dodatkowo powinniśmy zadbać o właściwe nachylenie.

Montaż fliz rozpoczynamy od wyczyszczenia płyty balkonu z widocznych zabrudzeń oraz warstwy mleczka cementowego. Najprzydatniejszym narzędziem przeznaczonym do tego typu robót wydaje się być stalowa szczotka. W następnej kolejności podłoże nasze odkurzamy i obficie skrapiamy wodą.

Do połączenia zaprawy z betonem balkonu używamy pędzla. Przy jego pomocy nanosimy cienką warstwę kontaktową. Składa się ona tradycyjnie z zaprawy i odpowiedniej ilości emulsji. Na jeszcze świeży kontakt, nakładamy odpowiednio rozrobioną zaprawę szybko twardniejącą i wykonujemy z niej szychtę o nachyleniu 2-2,5% w kierunku na zewnątrz. Gdy zaprawa stężeje, zacieramy jej powierzchnię pacą.

Twardnienie wymaga około 3 dni. W tym czasie nie możemy dopuścić do zbyt szybkiego przesychania zaprawy. Regularnie zwilżamy ją wodą i przykrywamy folią.

Kolejnym krokiem jest zabezpieczenie obrzeży płyty balkonowej. Wykonujemy je obróbkami z blachy ocynkowanej, montowanymi przy pomocy kołków rozporowych. Następnie, z dwuskładnikowej zaprawy, kładziemy warstwę chroniącą balkon przed wodą. Po wymieszaniu nanosimy zaprawę na wykonany uprzednio spadek. Czynność wykonujemy pędzlem. Przyczepność zaprawy dwuskładnikowej do obróbek blacharskich umożliwimy sobie żywicą epoksydową z piaskową posypką. Kiedy naniesiona żywica wyschnie nadmiar piasku powinniśmy usunąć. Na styku zaprawy z blachą i ścianą umieszczamy elastyczną taśmę. Po około 3 godzinach nakładamy drugą warstwę uszczelnienia. Pierwsza powinna być w tym czasie jeszcze wilgotna. Świeżą szychtę zaprawy dwuskładnikowej musimy zabezpieczyć przed deszczem.

Zanim przystąpimy do układania płytek, zaplanujmy ich właściwe rozmieszczenie. Przy krawędziach zewnętrznych naszych balkonów układamy całe płytki. Docinamy jedynie te spośród nich, którym przyszło kolidować ze słupkami barierki. Miejsca połączeń ze ścianą osłaniamy cokolikiem z płytek ciętych na pół.

Pierwszą ceramikę możemy zacząć kłaść po około 3 dniach. Wówczas uszczelnienie całkiem już powinno stwardnieć. Do klejenia stosujemy uelastycznioną zaprawę klejącą o konsystencji plastycznej lub ciekłej. Stosując tę pierwszą, terakotę naszą mocujmy tzw. metodą kombinowaną. Zaprawę nakładamy na podłoże pacą zębatą oraz smarujemy flizy od spodu. Metoda ta zapobiega powstawaniu pustek pod płytkami. Inaczej pracujemy z zaprawą klejącą o konsystencji ciekłej. Nie smarujemy płytek. Nanosimy ją wyłącznie na podłoże.

Po ułożeniu płytek na zaprawie plastycznej będziemy mogli przystąpić do spoinowania. Przed zabiegiem dajemy jednak klejowi związać warstwy. Zaprawa plastyczna wymaga odczekania około 2 dni. Tymczasem jej ciekła alternatywa jest gotowa już po 6 godzinach. W spoinowaniu używamy uelastycznionej zaprawy półpłynnej. Wylewamy ją na terakotę i rozprowadzamy przy pomocy pacy gumowej. Po około 15 minutach, zbieramy wilgotna gąbką nadmiar zaprawy. Wyschniętego osadu pozbywamy się przecierając flizy suchą szmatką. Połączenia płytek z cokolikiem oraz przy słupkach uszczelniamy silikonem.

Źródło: muratordom.pl