Poradnik budowlany

Wyposażenie bram uchylnych i segmentowych w napędy elektryczne, a także system zdalnego sterowania staje się coraz popularniejsze i jest to doskonale zrozumiałe. Jak bardzo montaż takich urządzeń wyręcza użytkownika nie trzeba chyba nikomu tłumaczyć.

Właściwymi składnikami systemu napędowego bramy są: szyna jezdna, głowica, łańcuch, element przeniesienia oraz cięgno łączące napęd z bramą.

Szyna posiada długość rzędu 250-400 cm. Mocowana jest do sufitu garażu. Na jej końcu umieszczona jest głowica. Oczywiście obowiązkiem jest tu zachowanie pewnej odległości za skrzydłem bramy garażowej. W obudowie głowicy znajduje się zasilany napięciem 12 lub 24 V silnik. Oprócz niego wnętrze kryje również transformator, oświetlenie i centralę sterującą.

Instalacja napędu narzuca konieczność posiadania garażu o odpowiedniej głębokości. Wymogiem jest też nadproże o wysokości, która pozwoli na montaż głowicy systemu. Standardowo potrzebuje ona min. 30-35 cm.

Każdą bramę można wyposażyć w system napędu elektrycznego. Wybór właściwego modelu zależy przede wszystkim od powierzchni bramy oraz częstotliwości korzystania z niej.

Napędy uruchamia się na wiele sposobów. Bramy można otwierać za pomocą przycisku, kluczyka, zamku kodowego tudzież fal radiowych.

Doceniane przez użytkowników są zwłaszcza systemy zdalne. Są bardzo wygodnym rozwiązaniem, w dodatku przydatnym w deszczowe dni. Sygnał radiowy wysyła się z przenośnego pilota. Za pomocą fal dociera on do umiejscowionego w garażu odbiornika i powoduje rozruch napędu. Nie trzeba tym samym wysiadać z samochodu.

Istnieje możliwość zwiększenia zasięgu pilota. Sygnał może być odebrany z odległości nawet 400 m. Wszystko co należy zrobić, to podłączyć do odbiornika instalowaną na zewnątrz garażu antenę.

Opuszczenie bramy powoduje zapalenie się oświetlenia zintegrowanego z głowicą napędu. Jest to oświetlenie samoczynnie wyłączające się.

Systemy sterowania mogą być rozbudowane. Oprócz otwierania i zamykania bramy garażowej mogą odpowiadać za ruch bramy wjazdowej, czy kontrolować stan oświetlenia zewnętrznego domu.

Programowanie napędu daje szerokie możliwości automatycznego lub ręcznego ustalenia położeń krańcowych. Umożliwia również regulację czułości modułu przeciwzgnieceniowego. Jest to układ zapewniający zatrzymanie się bramy w sytuacji napotkania przeszkody. Kolejnym, droższym rozwiązaniem jest tu fotokomórka, która zatrzyma bramę na wypadek, gdy człowiek, zwierzę, bądź przedmiot stanie na jej drodze.

Systemy elektryczne bram posiadają również w funkcję delikatnego startu i domknięcia bramy. Uruchomione skrzydło rusza wolno. Rozpędza się osiągając właściwą prędkość. W odpowiednim czasie napęd zwalnia, domykając bramę delikatnie i cicho.

Gdy zabraknie napięcia, bramę można odblokować od wewnątrz. Wystarczy pociągnąć za cięgło znajdujące się w sąsiedztwie szyny prowadzącej. Właściciele garaży nie mających oddzielnego wejścia powinni zadbać o to, aby instalator założył linkę stalową mocowaną do klamki bramy. Klamka powinna być wówczas zabezpieczona zamkiem z wkładką patentową. Alternatywnie można zamontować działający na baterię zestaw zasilania awaryjnego.

Źródło: budujemydom.pl

Odpowiednio zainstalowany komin to gwarant bezpieczeństwa dla zdrowia i życia domowników. Albowiem jedynie taki gwarantuje sprawne korzystanie z urządzenia produkującego groźne dla nas spaliny oraz dym.

Bezpieczne działanie systemu odprowadzania spalin zapewnia jedynie komin zaprojektowany i wykonany zgodnie z ogólnymi wytycznymi dla kominów oraz szczegółowymi wymaganiami co do przewodów i kanałów spalinowych oraz dymowych.

System odprowadzający spaliny z urządzenia grzewczego musi posiadać przewód kominowy prowadzony pionowo. Dopuszcza się odchylenie o 30^o na odcinku nie przekraczającym 2 m. Każdy komin powinien mieć efektywną wysokość, rozumianą jako odległość od paleniska do wylotu ponad dach, co najmniej 4 m – dla spalin z kotła gazowego lub 5 m – dla spalin z kotła olejowego. W przypadku instalacji kotła gazowego z palnikiem atmosferycznym, o mocy nie większej niż 35 kW, odległość od okapu przerywacza ciągu do wylotu musi wynosić minimum 2 m. Montować można zatem kotły jedynie w domach jednokondygnacyjnych lub na najwyższej kondygnacji domów piętrowych. W żadnym wypadku przekrój przewodów spalinowych nie może się zmniejszać. Kominy zewnętrzne oraz instalowane w zewnętrznych ścianach domu muszą być odpowiednio termicznie zaizolowane.

Prawidłowy zestaw kominowy musi posiadać zamontowany u podstawy komina zbiornik kondensatu z odprowadzeniem dla skroplin. Zaopatrzony musi być również w otwór rewizyjny umożliwiający wyczyszczenie komina, usytuowany odpowiednio, czyli poniżej włączenia czopucha do komina. Dolna krawędź otworu ma obowiązek znajdować się w pomieszczeniu kotła, na wysokości 0,3 m nad podłogą. Dodatkowe otwory rewizyjne montujemy we wszelkich częściach skośnych komina. Każde z połączeń elementów komina musi być szczelne. Zabronione jest łączenie elementów w stropach. Obligatoryjnie komin musi być wyprowadzony ponad dach na wysokość, która umożliwi właściwy ciąg.

Tak zwany czopuch, czyli odcinek łączący kocioł z kominem, należy poprowadzić jak najkrótszą drogą. W tym celu powinno się zadbać o jak najmniejszą ilość załamań i łuków. Dla kotła o pionowym wylocie spalin, długość pionowego odcinka czopucha musi wynosić nie mniej niż 0,22 m. Przewody spalinowe poziome nie mogą być dłuższe niż 1/2 efektywnej wysokości komina. Zgodnie ze szczegółowymi wytycznymi długość ich nie powinna przekraczać 2 m. Ponadto przewody poziome należy prowadzić ze spadkiem minimum 5% w kierunku kotła. Zmiany kierunku czopucha w pionie powinny być dokonywane pod kątem większym od 90^o, a mniejszym bądź równym 135^o.

Przewód łączący wylot kotła z kominem musi mieć otwór pomiarowy spalin, o średnicy 10 mm, w odległości od wylotu z kotła równej jego dwóm średnicom. Należy również zadbać o otwory rewizyjne dla wszystkich załamań pod kątem większym od 90^o. Jeśli jest to niezbędne, trzeba zabezpieczyć się też w tłumik hałasu.

Źródło: muratordom.pl