30 gru, 2009
Zabezpieczanie podłóg na gruncie
Zamieścił: admin w: informacje|materiały budowlany|Porady budowlane
Podłogi na gruncie to najpopularniejszy rodzaj podłóg dla domów jednorodzinnych o konstrukcji murowanej. Stosuje się je w pomieszczeniach piwnicznych lub przyziemiach, pokojach mieszkalnych, a także w garażach, różnej maści pomieszczeniach magazynowych etc.
Aby móc się cieszyć długo oraz w pełni jakością tego rodzaju podłóg, najistotniejsze jest odpowiednio zabezpieczyć je przed przenikaniem wilgoci oraz chłodu z podłoża.
Dobór właściwej izolacji przeciwwilgociowej tudzież przeciwwodnej, zależy przede wszystkim od zastanych warunków gruntowo-wodnych. W podłożu przepuszczalnym przy zwierciadle wody gruntowej leżącym przynajmniej 1 m poniżej poziomu posadzki, można założyć tzw. izolację lekką z pojedynczej warstwy papy asfaltowej lub folii hydroizolacyjnej.
Dla gruntów spoistych i w domach niepodpiwniczonych również można wykonywać izolację przeciwwilgociową. Należy jednak uprzednio zabezpieczyć się w podkład grubości min. 15 cm z mechanicznie zagęszczonego żwiru. Pełnić będzie on tutaj rolę drenażu. W przypadku innego typu gruntów i konstrukcji proponujemy zasięgać opinii projektanta.
Wybór rodzaju i grubości izolacji termicznej zależy z kolei głównie od tego, czy w domu stosowane będzie ogrzewanie podłogowe. Nie bez znaczenia jest także standard energetyczny budynku. Najlepszym rozwiązaniem dla budynku jest prawie nienasiąkliwy oraz wystarczająco odporny na uszkodzenia styrodur, czyli polistyren ekstrudowany. Ewentualnie można stosować styropian. Przy czym jego gęstość powinna wynosić co najmniej 20 kg/m3.
Dla domów projektowanych zgodnie z przepisami wystarcza przeważnie warstwa izolacji o grubości zaledwie 5 cm. W zabudowaniach energooszczędnych powinno to być już przynajmniej dwa razy tyle. Domy o ogrzewaniu podłogowym wymagają warstwy nie cieńszej niż 15 cm. Wskazane jest układanie termoizolacji w dwóch przesuniętych wzajemnie warstwach.
W budynkach bez piwnic ważna jest ponadto izolacja brzegowa. Ma ona za zadanie eliminować lub maksymalnie redukować mostek termiczny na styku ścian fundamentowych, parteru oraz podłogi na gruncie. Izolację tego rodzaju kładzie się na zewnętrznej stronie ścian fundamentowych. Oczywiście materiałem jest tu nadal styrodur albo styropian. Jego grubość powinna być taka sama, jak w podłodze na gruncie albo o 3–5 cm cieńsza niż w ścianach parteru, ale tylko w sytuacji gdy ich izolacje są dwuwarstwowe.
Ważne jest by ostatnia warstwa ścian fundamentowych była wymurowana z bloczków betonu komórkowego o gęstości 600 kg/m3. W celu właściwej eksploatacji warstwę tą należy zabezpieczyć lepikiem asfaltowym bądź folią hydroizolacyjną.
Źródło: budujemydom.pl